+*MurAsAki JiN's LoVeR*+

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 

         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       

 

เบื่อขั้นเทพ เมพขิงสุดๆ อยากไปเที่ยวว่ะ แต่แมร่งใครจะไปกะกรูวะ เฮ้อออ คิดแล้วก็กลุ้ม

ป่านนี้ อ.ซังจะเป็นไงมั๊งนะ จะคิดถึงกันหรือเปล่า จะยังนึกถึงเรื่องของเราอยู่บ้างไหม แต่...เธอคงลืมไปแล้วสินะ

เรื่องของเรามันคงไม่มีอะไรให้น่าจดจำเท่าไร แต่ว่า..สำหรับชั้น...ยังนึกถึงมันอยู่เสมอๆนะ

ชั้นมันนิสัยเสีย พูดจาร้ายกะเธอก่อน แม้แต่คำพูดสุดท้ายที่เราคุยกัน ชั้นก็ยังคงเอาแต่ใจตัวเองอยู่

มันน่าละอายใจที่ชั้นกลับมานึกถึงวันเก่าๆของเรา เมื่อเวลาที่ชั้นไม่มีใคร

เธอชอบพูดว่า ทำไมเค้าจะต้องเป็นคนรู้เรื่องของเราเป็นคนสุดท้ายทุกที ทำไมเรื่องดีๆถึงไม่เคยบอกเค้าคนแรก

แต่พอเรื่องเดือนร้อน เอาแต่ใจตัวเอง กลับนึกถึงเค้า

ขอโทษนะ...ขอโทษจริงๆ...วันนี้..ถ้าย้อนเวลาไปได้...จะนึกถึงเธอก่อนเป็นคนแรก..จะโทรไปหาเธอก่อนใครๆ

แต่ก็อย่างว่า..จะย้อนเวลากลับไปได้ยังไงกัน...

มีความสุขดีไหมกับชีวิตตอนนี้...

 

逢いたい。。。 

*อยากเจอเธอสักครั้ง...แม้แค่เดินสวนกันก็ยังดี..*

 

 

งึมๆๆ กว่าจะได้อารมณ์มานั่งเขียน ไม่รู้จะอู้อะไรหนักหนา ฮ่าๆๆ  *เรื่องรูปก็รอก่อนจิ เด๋วตามมา*

 

ไปเหยียบญี่ปุ่นก็ปาไปวันที่20แล้ว ชาวบ้านเค้าดูกันไปหลายรอบแล้ว หึๆ ได้มาแค่3รอบสุดท้าย เอาน่า จะกี่วันคัตตุนก็สุดยอดอยู่แล้ว

 

เริ่มแรกเดิมทีไม่ได้จะดูรอบนี้เลย คือบีดูแค่2รอบสุดท้ายเท่านั้นเพราะหน้าที่การงานไม่เอื้ออำนวยเท่าไร แต่ก็มานั่งคิดๆดูไปถึงแล้วจะไปทำไรดีวะ อย่ากระนั้นเลย ดูคอนเพิ่มดีกว่า ว่าแต่จะหาตั๋วที่ไหนล่ะ หึๆ จึงได้เริ่มปฏิบัติการหว่านเสน่ห์หาตั๋ว(?) ใครมีตั๋ววันที่20ขายให้หนูด้วยยยยยยยยยยยยย สุดท้ายไปๆมาๆ ได้ความเมตตาจากป้าแดงแอนด์พี่หนุ่ยช่วยหาบัตรให้ ไปได้บัตรมาจากพี่จินแฟนที่อยู่ที่ญี่ปุ่น ที่นั่งเกท24ฝั่งคาเมะจัง ราคา8000เยน ไปรับตั๋วที่โน่นแต่ว่าจ่ายเงินให้พี่เค้าที่ไทยก่อน(เข้าบัญชีเพื่อนเค้า) พูดถึงพี่เค้า ก็น่ารักมากยอมให้เราใช้ที่อยู่ส่งตั๋ววันที่21กะ22มาให้ที่บ้าน เพราะถ้าไม่มีที่อยู่ญี่ปุ่นที่โตเกียวตั๋วคงส่งมาไทยไม่ทันแน่ๆ ขอบคุณตรงนี้ด้วยนะคะพี่จินแฟน(โค้งงงง) ....ก่อนไปที่โน่นก็นัดแนะกันว่าจะเจอกันที่สถานีชินจุกุทางออกSouthตอนบ่ายโมง พอไปถึงที่โน่นปรากฏว่าโทรสับดันโทรออกแอนด์รับสายบ่ได้ ด้วยเหตุอันใดก็ไม่ทราบทั้งๆที่หน้าจอก็ขึ้นโดโคโมเจแปน ส่งได้แต่เมสเสจอย่างเดียว เอาล่ะความซวยเริ่มมาเยือน แร้นงี้ตรูจะเจอพี่เค้าไงฟระ เอาวะไปเสี่ยงกันตรงทางออกล่ะกัน ตอนนั้นข้าวกลางวันคือแมค ฮ่าๆๆๆ มาตั้งญี่ปุ่นเสือกมานั่งกินแมคเนี่ยะนะ กรี๊ดดดดดดดดด...แมคฟิชด้วยนะเฟร้ย...จริงจะไปกินโยชิโนะยะ แต่ว่าพอเปิดประตูเข้าไปแล้ว ฮิโตะอิปไปมากกกกกกกกกก เดินถอยหลังออกเลยค่ะ.. ก็นั่งรอที่แมค พอสักเที่ยงสี่สิบก็เดินไปสถานีรถไฟ ยืนรอตรงทางออก พี่จินแฟนบอกว่าพี่จะไปเสียบตั๋วออกมานะ แต่จะยืนตั๋วตรงทางออกให้อย่างเดียว อืมมมม พอมาเห็นเกทแล้ว จะยื่นไงวะมันยาวมากอ่ะที่เสียบตั๋วต้องคนแขนยาวจริงๆ ไม่สั้นเหมือนบีทีเอสบ้านเราอ่ะนะ ก็ยืนรอๆไป มีแต่นักเรียนเต็มไปหมด (ซรวบ เอี๊อกกก กลืนน้ำลายหลายอึกอยู่) มันไม่เรียนกันเหรอฟระ ก็รอๆไปเกือบๆเที่ยง มีสาวน้อยหน้าญี่ปุ่นมาทักเรา "ไทจินเดสซึก๊ะ"  ก็พยักหน้าตอบไป "ใช่ค่ะ บีเองค่ะ" "บุ๊คนะคะ" ...........อ้าว...เป็นน้องบุ๊คแทนไปซะงั้น 5555 น้องบุ๊คคือคนที่ขายตั๋ววันที่21ให้ คือจริงๆตั๋ววันที่21มีอยู่แล้วแต่ที่นั่งไม่ดี เลยกระแดะซื้อเพิ่มแล้วที่นั่งของน้องบุ๊คดีกว่าก็เลยเอาอีกใบซึ่งแน่นอนว่าแพงกว่าอยู่แล้ว 555 ด้วยราคา11000เยนค่ะ จ่ายเงินเยนที่โน่นรับตั๋วกันตรงหน้าสถานีรถไฟนั่นเอง ก็ยืนรอพี่จินแฟนด้วยกันกะน้องบุ๊ค น้องบุ๊คน่ารักมากยืนรอเป็นเพื่อนด้วย แถมโทรศัพท์เข้าเครื่องพี่จินแฟนให้ด้วย พี่จินแฟนบอกว่าอีกแป๊บจะถึงพี่ใส่แว่นดำนะ ก็ยืนเมาธ์กะน้องบุ๊คไปเรี่อยเปี่อยน้องบุ๊คเป็นแฟนอาราชิค่ะ สักพักพี่จินแฟนก็มา ก็ยืนเมาธ์กัน3คน พี่จินแฟนบอกว่าตั๋วของบีมาเมื่อวานเองสดๆร้อนๆเลย ดีนะที่พี่เค้าอยู่บ้านไม่งั้นไม่มีคนรับแย่แน่ ขอบคุณอีกครั้ง(โค้งงงง) พอพี่จินขอตัวแยกจากไป น้องบุ๊คบอกว่าเด๋วรอเจ๊มา ไปกินข้าวด้วยกันก็ได้ ง่ะ...กินแมคมาแร้นอ่ะ..แต่ก็อยากกินหนมนะ..(ตะกละ)..สักพักเจ๊มิ๊งก็มา เจ๊มิ๊งเป็นพี่สาวน้องบุ๊คเป็นแฟนอาราชิเหมือนกันและเป็นบัณฑิตปริญญาโทจากวาเซดะ โอววววววว พอรู้ คำถามแรก "พี่เจอยูยะไม๊คะ" ...เจ๊มิ๊งบอกว่า..มีแต่คนถามแบบนี้...5555....ไม่เจอจ้ะเค้าเรียนคนละแคมปัสกันตรีกะโท.....แง่วๆๆ....

 

พอแยกจากกันก็กลับโรงแรมมาโมดิฟายตัวเองใหม่เตรียมตัวไปเจอคัตตุนที่โตเกียวโดม ก็ออกจากโรมแรมประมาณสี่โมงครึ่ง นั่งรถไฟโตเกียวเมโทรไปลงที่โคราคุเอง โผล่ออกมาเจอแต่มนุษย์ที่รักคัตตุนทั้งนั้นเลย กรี๊ดดดดดดดดดดดด ดีใจๆ ตื่นเต้นว่ะ...ก็ไปซื้อของหน้าคอน...คนไม่มีเลย..แบบว่าไม่ต้องต่อคิวอ่ะ..ซื้อได้เลย..พอซื้อเสร็จก็ไปหาทางเข้า โหยยยย ไปสุดโดมทางซ้ายมือเลย ก็เห็นเค้ามีตรวจเป๋ากัน แต่บีมีกล้องอยู่ในนั้นด้วย แต่ว่า..เราเตรียมตัว(ซ่อน)มาอย่างดี ฮรี่ๆๆๆ แล้วก็เอาพวกของหน้าคอนทับไปอีกที จริงๆคนตรวจก็ตรวจพอเป็นพิธีเท่านั้นแบบว่าแหวกๆ แล้วก็ถามว่าไม่มีกล้องนะ "ไฮ มตเตะไน่เดส" ... รอดไปได้ด้วยดี....

 

ก็ไปหาที่นั่ง แบบว่าไปคนเดียวอ่ะนะ ไปเคยเข้าโดม ไม่รู้ผังที่นั่งต้องยังไง ก็เลยเอาตั๋วไปยื่นให้สตาฟเค้า เค้าก็ชี้ให้เข้ารูนี้นะ รูที่40 แถวที่44 ที่นั่งเบอร์353 กรูก็หายโง่ณบัดดล ไปตามตั๋วเลย พอได้ที่นั่งก็มองไปข้างหน้า โอวววววววว นี่หรือโตเกียวโดม มีแค่นี้เองเหรอวะ ...ครือที่คิดไว้มันคงกว้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงมากกกกกกกกกกกกกก แต่พอเอาเข้าจริงมันก็กว้างอ่ะนะ แต่ไม่เท่าที่คิดไว้ ที่อารีน่าน้อยจัง พอแหงะไปบนหลังคา มีดาวเคราะห์ห้อยเต็มไปหมดเลย สวยมาก ไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะอุปกรณ์ไม่อำนวยมากอยู่ด้านล่างหมด หันไปด้านขวาเป็นแฟนนากามารุ เพราะถือพัดชื่อ"ยู" ด้านซ้ายเป็นที่นั่งพี่จินแฟน พี่เค้ายังไม่มา พี่จินแฟนบอกว่าจะมาแบบกิริกิริเลย พอมาก็คุยกันสนุกสนานมาก จนแฟนอึ้นข้างๆมันมอง พี่จินแฟนคิดว่าบีไปโดนตัวเข้าจึงมอง มองหลายรอบมาก (แต่กรูไม่ได้โดนตัวมันเลยนะ) พี่จินแฟนเลยบอกว่าตอนคอนเริ่มให้เอนมาทางพี่ไม่ต้องไปยืนใกล้มัน ก็ค่ะๆๆ (กรูไม่ได้โดนมันจริงๆนะ) พอคอนเริ่มเท่านั้นแหละ แมร่งงงงงงงงงงงงงงตะโกนชื่อนากามารุทุก5วินาทีเลย รำคาญว่ะ ทำยังกะอีอึ้นมันจะได้ยินชื่อที่เมิงเรียกนักนี่ ขนาดๆอีอึ้นอยู่เวทีกลางอ่ะนะ ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าตอนที่นากามารุมายืนด้านล่างหน้ามันนะ โหยยยยยยยยยยยจิตหลุดไปเลย 5555 แต่พอจินมาเราก็กรี๊ดนะ 5555

 

คอนเปิดตัวด้วยคลิปการ์ตูนตัวคัตตุนแต่ละคน นั่งเครื่องบินกัน น่ารักมากๆ ขำคาเมะบอก "อ๊ะ..ลืมเข้าห้องน้ำเลย" 5555 น่ารักว่ะ จากนั้นก็เปิดตัวจูเนียร์ น้องๆมายืนบนช่องๆ ทุกชั้นทุกช่อง โอวววว มากันเป็นล้าน ตื่นเต้นโคดๆ พอคัตตุนห้อยลงมาบนเครนยาวๆ เพลงก็ขึ้นเป็น Rescuse โหยยยย พอจบท่อนแรกที่จินกะเมะร้อง "I don't wanna cry alone" อึ้นร้อง "We're  survive" ไฟก็พุ่งฟู่ววววววววววววววววววววววว  โอวววว ร้อนค่ะ รู้สึกถึงไอร้อนเลย ไม่ได้เวอร์นะ ขนาดยืนแสตนด์อ่ะไกลจากเมนเสตจอ่ะนะ มันยังรู้สึกได้เลย 55 ของเค้าแรงจริงๆ พอถึงท่อนแดนซ์ที่ละคน โอวววว กรูส่องกล้องเลยค่ะ จินที่เลิฟเต้นไม่พลาดค่ะ คนสุดท้ายเป่าปากให้กล้อง โอยยยยยยยยยยยยยยตายไปเลยกรี๊ดกลบเสียงเรียกชื่อ"นากามารุ"ไปเลย 555

จากนั้นก็ตามลิสเพลงปกติเหมือนกันทุกรอบ จะขอเข้าโซโล่เมะเลยนะ แต่ว่า...........ขอพักเบรกก่อน ........เด๋วมาต่อใหม่........มีอีกเยอะ...5555....

 

เอาล่ะมาต่อกันที่โซโล่คาเมะนาชิกัน 1582

เคยได้ยินคำว่า”ลืมหายใจ”กันมะ ...นั่นแหละที่กรูเป็นล่ะ คาเมะเป็นสิ่งมีชีวิตที่สวยงามและหน้าตาดีมากกกกกกกก โอ้โหหห จะเจิดจ้าอะไรกันขนาดน้านนน ก่อนเข้าโซโล่คาเมะเป็นเพลงsadistic loveตอนท้ายๆของเพลงก็จะจับคาเมะเข้ากรงไปแล้วก็เครนก็ยกกรงขึ้นไปสูงๆเกือบถึงหลังคาโตเกียวโดม แล้วที่หน้าจอก็ฉายเป็นหน้าคาเมะอยู่ในนั้น ทำท่าทางกันไป แต่ขอโทษตัวจริงไปแรดรออยู่หลังเวทีแล้วว้อยยย ส่วนไอ้ที่อยู่ในกรงมันใครก็ไม่รู้ พยามส่องกล้องมองมันก็ไม่ค่อยชัด(สูงมาก) คาดว่าคงเป็นสแตนอินด์แหละจิมุโชคงไม่เสี่ยงเอาเต่าขึ้นที่สูงแล้วให้โดดลงมาหรอก สักพักไอ้ตัวที่อยู่ในกรงก็โดดลงมามีเบาะรองอยู่ด้านล่าง พอหล่นปุ๊บไฟดับปั๊บ คาเมะนาชิที่รัก(ของบี)ก็โผล่มาชั้นบนสุดของเวทีด้วยชุดกิโมโนสีดำผ้าด้านในเป็นสีแดงคลุมทับด้วยกิโมโนสีแดงเพลิงอีกชั้นพร้อมสวมหน้ากากตัวอะไรก็ไม่รู้หน้าขาวๆจะว่าน่ากลัวก็ไม่ใช่หน้ามันยิ้มๆอ่ะมองแล้วอยากขำมากกว่าตอนเมะมันส่ายหน้าไปหน้า(หัวเราะ) จากนั้นเธอก็ห้อยสลิงลงมาชั้นล่างด้วยท่วงท่างดงามจิกตาเล็กน้อย อ้อ..ลืมเล่าเรื่องทรงผมไป เธอติดกิ๊ฟที่ผมค่ะคือเอาผมอันน้อยนิดมาม้วนๆมัดไว้แล้วก็ติดกิ๊ฟมีปิ่นปักเข้าไปอีก โฮกกกก คำรามอยู่ในลำคอพร้อมกำเพนไลท์เส้นเลือดปูดเรย คือแบบถ้ากรูเป็นผู้ชายนะคงเกิดอารมณ์กะคาเมะจังไปแล้วแน่ๆ สวยอ่ะ คำเดียว .....พอเธอลงมาถึงพื้นเธอก็ “ชู่ส์สส” พร้อมเอานิ้วชี้มาจุ๊ๆที่ปากแต่นิ้วก้อยชี้ขึ้น เอนตัวไปด้านข้าง45องศา จิกตาพอให้เลือดในกายพลุ่งพล่าน (วิญญาณออกนอกร่าง) เพลงก็ขึ้นเธอก็กรีดกรายไปมาเอามือไปแปะป่ายบรรดาลิ่วล้อเด็กแบคทั้งหลาย พอท่อน “akai sonokuchibiru” (ริมฝีปากสีแดงนั่น) คาเมะก็เอาลิปสติกสีแดงมาทาปากค่ะทาเฉพาะปากล่างวาดจนสุดขอบปากแล้วลากเลยออกมาด้านล่าง(อย่าลืมว่าตาจิกตลอดเวลา) ตอนแรกคิดว่าเอาสีป้ายนิ้วแล้วก็ป้าย โฮกก ไม่ใช้เลยลิปทั้งแท่งเลยค่ะ เซ็กซี่สุดๆอ่ะ (ตายเป็นรอบที่3) พอสักพักเธอก็ถอดกิโมโนตัวนอกออก แกะที่ติดผมออก หันหลังให้คนดู พอหันกลับมาเธอถอดแขนเสื้อข้างหนึ่งเห็นหน่มหน๊มจิ๋วๆพร้อมถือดาบซามูไรยาวเดินแมนมากพร้อมเสียงร้องที่เปลี่ยนไป เสียงเธอแมนมากกกกกกกกกก เดินก็แมน อย่างเท่อ่ะ ฟันน้ำพุกระจาย โฮกกกกกก เท่มากกกกกกกกก คือเมะมันประหลาดมากอ่ะ ตอนมันสวยมันก็สวยได้ ตอนมันแมนหล่อ ก็หล่อได้อ่ะ เลือกไม่ถูกเลยจะเอาเวอร์ชั่นไหน(กรี๊ดดดดดดดดดด มาโยจั๊ดตะ) แต่ปากก็ยังแดงอยู่นะ ยังไม่ลบ พอเดินมาถึงตรงเวทีกลมด้านหน้าก็ติดสลิงห้อยขึ้นไป  น้ำพุพารากอนก็พุ่งสวยยามมากค่ะ เมะมีกางเกงขาสั้นข้างในสีดำเข้ารูปอยู่ จิงๆไม่น่ามีนะ ตอนกิโมโนมันแหวกจะยิ่งเอโระมากยิ่งขึ้น (จิ้นเข้าไป) จากนั้นเธอก็โบยบินไปพร้อมกับหยิบม้วนผ้าสีขาวบินไปด้วย บนผ้าก็มีเขียนอะไรก็ไม่รู้ตัวดำๆ เดาว่าอาจเป็นโพยหวยหรือเปล่าไม่แน่ใจ (แบบว่าโคคิวิ่งเจ็ด100คูณ100,อึ้นวิ่ง4ยี่สิบบาทไรงี้..5555) ระหว่างที่เธอบินเธอก็ร้องไปด้วยนะ ร้องจนจบเพลงเลยล่ะและชะนีบีก็ลืมหายใจเป็นช่วงๆจนจบเพลงเลย (เฮือกกกก ฟู่ววว) พอจบโซโล่คาเมะก็เป็นพี่คิมาตีกลอง กลองญี่ปุ่นใหญ่ๆอ่ะนะ มีเด็กจูเนียร์มาดีด เอ่อ....เค้าเรียกไรอ่ะ...ซามิเซงปะ..(ไม่รู้เฟร้ย)...และก็มีเด็กมาร้องแนวๆญี่ปุ่นอ่ะ..พอเปิดไฟสว่างอีกนิด น้องๆมาตีกลองกะพี่คิเพียบเรย ยืนหน้ากระดานตีกันอย่างเมามัน..พอจบเสียงกลอง...ติ๊ด ติ๊ดตี่ตตตต....เพลงขึ้นต้นละครโคคิค่ะ (หัวเราะ) อย่างฮา มีแอบโปรโมทด้วย ไฟก็สว่างตรงเวทีกลมด้านหน้า มีเต่าตัวขาวยืนอยู่ใส่กางเกงสีดำเข้ารูปที่บอกไปตอนแรกมีผ้าขาดเอวที่ตอนแรกเอามาปิดหน่มหน๊มมันคงกองมาที่เอวเพราะไม่มีนมอ๊ะเปล่า ฮรี่ๆๆ แล้วคลุมทับด้วยเสื้อญี่ปุ่นสีชมพูขาว ด้านหลังเป็นน้ำพุพารากอนขึ้นเป็นวงกลม จากนั้นคาเมะก็เดินผ่านน้ำเข้าไปในวงกลม แน่นอนพอตัวเปียกโดนน้ำ ผ้าผืนบางๆสีขาวๆ มันก็แนบเนื้อขาวๆ อร๊างงงงงงงงง น่าเข้าไปดูใกล้ๆที่สุด พอน้ำพุหายไปก็เป็นเด็กๆมาล้อมคาเมะพร้อมน้ำคนละ2กระป๋อง มันก็สาดคาเมะคนละป๋องก่อนโดยรอบ กลายเป็นเต่าสงกรานต์ไปเลย พอสุดท้ายคาเมะร้องให้สัญญาณทุกกระป๋องก็รุมสาดมาทีเดียวเลย (หัวเราะ) คือมันขำอ่ะ มันเหมือนเมะโดนสาดน้ำสงกรานต์จริงๆนะ มันก็ยืนนิ่งให้เค้าสาดอ่ะ (กรูล่ะอยากปะแป้งแถมให้ด้วยจัง) น่าสงสารไม่รู้น้ำเข้าหูบ้างหรือเปล่า พอสาดเสร็จก็เป็นอันจบโชว์ของคาเมะนาชิซึ่งก็ต้องต่อด้วยโซโล่โคคิ ไฟตรงคาเมะก็ดับลง ไฟตรงโคคิก็สว่างแทน แต่ขอโทดกรูไม่ได้ดูโคคิเลยว่ะ..เพราะมัวแต่เอากล้องส่องเมะมันตลอดเลย (หัวเราะ) พอมันลงจากเวที มันก็ถอดเสื้อที่เปียกๆให้สตาฟ แร้นก็มันเดินจากเวทีด้านหน้าไปเวทีหลัก ซึ่งขนาดไฟปิดหมดมันยังโอโม่เลย อีบีบ้าก็ส่องจนเมะหายไปใต้เวที คริๆๆๆ .........พอเข้าโซโล่โคคิ ฮีก็เท่มาเชียวเขียนแบบตาแบบตัวตลกอ่ะ แบบเครื่องหมายบวกสีดำที่ตาข้างขวา ก็มาร้องเพลงPierrot เพลงนี้มันอ่ะ สนุกดี ชอบตอน DISTURBING ME , (โอ่ย)PIERROT jane e yo , DISTURBING ME, (โอ่ย)MAYBE IM A CRAZY CRAZY,DISTURBING YOU, (โอ่ย)I HATE YOUR ASS TOO, AND I KNOW ชอบไอ้ตอนโอ่ยนี่แหละ ไฟตอนโอ่ยมันก็จะเปิดสว่างเล่นกะคนดูด้วย พอสักพักเฮียก็ควบแมงกะไซด์วิบาก ไม่ใส่หมวกอีกต่างหาก(ผิดกฏหมายนะเนี่ยะ) มาให้หอมแก้มลงโทษซะดีๆ ฮรี่ๆ เฮียก็บิดมอไซด์ไปร้องเพลงไปด้วย พอบิดมาถึงด้านล่างแสตนด์ประมาณเกท22 ก็มีลูกบอลเหล็กเฮียก็เข้าไปในลูกบอลพร้อมกับแมงกะไซด์ที่ใครขับก็บ่ฮู้ แต่อารมณ์ทีมงานคงอยากจะพรีเซนต์เป็นโคคิขับล่ะมั๊ง เพราะชุดเหมือนกันเปะเยยยยย..แต่ขอโทดกรูจับได้555(อีกแล้ว) จากนั้นพี่คิก็ไปขี้นรถเลื่อนคันใหญ่ มีคิตายาม่ากะฟุจิกาย่ารออยู่ อร๊างงงมากค่ะฟุตาริโตโมะ อีหมาเมี่ยงน่ารักอ่ะ มันยิ้มแล้วแบบว่า อร๊างงงงงงงงง น่ารักโค่ดๆ ฟุจิกาย่าก็น่ารักจ้ะ งืออออ อยากได้ๆๆๆ พี่คิก็ร้องจบบนรถก็มีอิริกุจิเดะกุจิทากุจิเดสสสสสสสสสสสสส โผล่มาใส่สูทสีฟ้าอ่อนตัดผมใหม่ทำสีมาด้วย อืมมมมมมมม หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กรี๊ดดดดดดดดอีโนะหล่ออ่ะ หักมุขเสี่ยวๆมึงออกไป หักเสียงเป็ดๆมึงออกไป หักการเล่นคอนเกินค่าจ้างมึงออกไป เมิงหล่อแอนด์เพอร์เฟคมากกกกกกกกกกกกกกกกกก คือหน้าตาดีอ่ะจุนโนะอ่ะ ออร่อน่าล่อมาก เจ้าชายโป่ยสุดๆ อีโนะก็มาออดอ้อนพี่คิว่า ช่วยร้องเพลงของมันท่อนอินโทรด้วยกันได้ป่าว พี่ก็ตกลง พอร้องกันไป มองตากันไป พี่คิเอื้อมมือไปที่หน้าโนะ เหมือนจะจับหน้าแต่ไม่ค่ะ คิคว้ามากอดเลย โฮกกก กรูจิ้นไปตั้งแต่มันมองหน้ากันแล้ว กรี๊ดดดด (เสียงแหบ) พอคิลงรถไป อีโนะก็เต้นเพลงมัน รถก็วิ่งไปรอบโดม ทีเด็ดสุดท้ายอยู่ที่ คนมาร้องคอรัสให้ตอนจบ เป็นไอ้หล่อเสียงดี อ้วนแดงตะวันตก อาคานิชิ อร๊างงงง เขินหน้าดูเลยนะเมิงไอ้อ้วน มีเต้นเล่นกับมือกลองด้วย น่ารักอีกล่ะ เบื่อว่ะ จะทำตัวน่ารักเลี่ยราดไมนักฟระ อดใจไม่ได้ชะนีไทยจะโดดใส่ซอกคอเอาไม่รู้นะเว้ย (คิดชั่วมาตลอด)...... เด๋วมาต่อนะคะ

จบโซโล่จุนโนะไฟที่เวทีหลักก็สว่างขึ้น มีนากามารุใส่ชุดเรสคิ้วสีส้มยืนอยู่ เฮียก็ทำบีทบ็อค ปี๊ดๆๆอะไรของแกไปเรื่อยเปื่อย แต่รอบวันที่20ที่ไปดูอ่ะ ตอนอึ้นไปบีทบ็อคไปใช่ปะคนดูก็ตบมือไปด้วย ตบเข้าจังหวะอ่ะนะ แต่ไปๆมาๆตอนเกือบท้ายๆคนดูก็เร่งตบมือ ตบให้เร็วๆขึ้น อึ้นมันก็แหงะมอง แล้วทำหน้าแบบว่า จะเร่งกรุไปไหนเนี่ยะ แบบขำอ่ะ พอบีทบ็อคเสร็จอึ้นมันก็แนะนำตัวว่าเป็นหน่วยดับเพลิงเรสคิ้วชื่อคิตะจิม่า ไดจิ วันนี้พบผู้ขอความช่วยเหลือ1รายให้อาคานิชิกะทากุจิไปเอาตัวมา(อีสองคนก็ใส่ชุดเรสคิ้วสีส้มเหมือนกัน)ซึ่งไอ้ผู้ขอความช่วยเหลือของมันน่ะคือเกสในแต่ละวันนั้นเอง จะบอกว่าเกสแต่ละรอบเป็นอะไรที่น่าเบื่อมากกกกกกกกกกก มันเอาเฮเซย์มาทุกวัน กรูจะบร้าตายแมร่งจะเต้นตามได้อยู่แร้น วันแรกที่ดูเกสเป็นทาคาค้ง เอ๊ยทาคาคิ ยูยะ อืมมมมก็นะ...ดูดีว่ะ..แต่หน้าตามันกวนตีนไงก็ไม่รู้ พอจะขึ้นรถเลื่อนมา อีโนะจะก้าวขึ้นไปก่อนอีจินมันก็กระชากอีโนะลงมาให้ตัวมันขึ้นไปก่อน(หัวเราะ) แบบแมร่งโคดไจแอนด์เลยอีจินเนี่ยะ พอมันขึ้นรถไปเวทีหลัก จอสกรีนก็ฉายภาพรายการกตคต.ที่อีอึ้นมันไปโดนบันจี้แล้วมันปอดโดดไม่ได้ ทางรายการเลยแก้เผ็ดให้มันมาโดดในคอนแทน(ว่ะฮ่าๆๆ) พอบิบิหรินากามารุขึ้นไปห้อยอยู่ด้านบน กล้องจับหน้ามันด้วย หน้ามันแบบว่า (หัวเราะ) หน้าแบบว่าอยากตายอ่ะ กร๊ากกกก...แล้วพอนับเค้าดาวท์มันก็ไม่ได้ แบบว่าร้อง “เอ๋......” ออกมาดังๆเลย เอาให้แฟนมันคนข้างๆได้ยินไปเลย แบบสะใจอ่ะ เป็นไงล่ะแฟนเมิงอ่ะป๊อด ไม่ยอมโดด บิบิหริสมชื่มเรยเมิงงงงง สุดท้ายอึ้นมันก็ไม่โดด พอลงมาเพื่อนก็รุมประนาม รุ่นน้องก็ทำหน้าผิดหวัง 555 จากนั้นยูยะก็ร้องเพลงมาโยนากะโนะชาโดว์บอย (วันสุดท้ายอีบีเต้นเพลงนี้ท่อนฮุคได้) ร้องเสร็จก็มีจูเนียร์ออกมา มีน้องนากายาม่า ยูมะมาด้วย มาร้องเพลงไรมะรุจำไม่ได้ล่ะ พร้อมด้วยแบคจูเนียร์อีกแปดล้านกว่าคน โฮกกกกกกก ไม่รู้จะส่องตรงไหนดี ฮรี่ๆๆๆ

จากนั้นก็เข้าสู่เมนคัตตุนอีกครั้ง ลิสเพลงก็เหมือนเดิม เล่นไปประมาณ3เพลงก็เข้าช่วงเอ็มซี พอทุกคนนั่ง โดมก็เข้าสู่ความเงียบ แต่...มีแต่ค่ะ....ชะนีเมดอินเจแปนที่นั่งข้างๆกรูเนี่ยะ อยู่ดีๆก็เสียวตูดเรียกชื่อ “นากามารู้วววววว” “ยุจจี้จจจจจจ”   .........พ่อเมิงอ่ะดิ....เค้าเงียบกันหมด จะโชว์พาวหาอะไรกัน..มันก็ตะโกนอยู่5วิ ข้างหน้ามันเป็นแฟนคาเมะ หันมาด่ามันว่า “เอ็มซีโนโทคิ ชี่ส์สสสส เตะ...โมรัยมัสก๊ะ” (ช่วงเอ็มซีช่วยเงียบหน่อยได้ไหม)....อุ๊วะคนชาติเดียวกันมันก็ด่ากันเองด้วย แรงส์มากกกก (จริงๆเค้าทำถูกแร้น โดนซะบ้างเป็นไงล่ะเมิง) จากนั้นมันไม่ตะโกนชื่อพ่อมันอีกเรย อีบีสะใจมาก ฮรี่ๆๆ จะบอกว่าแฟนคัตตุนมันแรงอ่ะนะ แรงจริงๆ เด๋วคอนวันอื่นจะเล่าถึงความแรงของแฟนคัตตุนให้ฟัง  ช่วงเอ็มซีก็เหมือนเดิมทุกวันคือมันก็โปรโมทงานของตัวเองแต่ละคนไป คาเมะโปรโมทกกเซ็น3กะเรื่องมิสเตอร์เบรน จินโปรโมหนังปีหน้า โคคิโปรโมทละคร จะบอกจำไม่ค่อยได้ว่ามันพูดอะไรมั่ง อ้อ...ก่อนโปรโมทมันก็จะขอบคุณกันก่อนใช่มะเกี่ยวกับคอน แฟนๆก็จะตรบมือให้ ก็ตรบยาวๆอ่ะนะ จำไม่ได้ว่าใครเป็นคนทำสัญญาณมือให้หยุด ทำแบบคอนปีที่แล้ว พั่บ พั่บ พั่บ พอขอบคุณครั้งที่2เป็นจุนโนะมั๊งทำท่าให้หยุด ท่ามันอุบาทว์มาก แล้วคนก็หยุดไม่พร้อมกันด้วย (ขำ) ในวงก็ด่ามัน “ทำไรของเมิง” มีด่าชุดมันด้วย อีโนะก็บอก “แนวพังค์ไง” 55 อันนี้ไม่แน่ใจมันพูดวันที่20หรือ21จำไม่ได้แหละ....จากนั้นก็มีการแจกโปสเตอร์โดยการสุ่มจับหางบัตรมา แจกแค่6ใบเท่านั้น แต่ใบเท่าฝาบ้าน( งืดดด อยากได้ๆๆ) ก็จับล่วงออกมา ไม่โดน ไม่เฉียดกรูเล๊ยยยย แบบว่ามัน6คนจับได้ชั้น3เกท40ไป5คน ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นโคคิจับได้อารีน่าคนเดียว พวกแสตนด์ชั้นอื่นเซ็งกันไปเลย ชริๆๆ  *เด๋วมาต่อนะคะ* ..

จากนั้นก็เข้าเมนหลักเพลงคัตตุนต่อ ......ลิสเหมือนเดิม..แต่ช่วงที่เป็นwater danceย้ายมาเต้นกันที่เวทีกลมด้านหน้า เพลงนี้ท่าเต้นสวยดี คัตตุนไม่ค่อยเต้นแบบนี้เท่าไร แต่เราคิดว่าบางท่ามันเหมือนรำไทเก็กไงไม่รู้ และแน่นอนมีน้ำพุพารากอนรายล้อมรอบ สวยงามมาก จากนั้นต่อด้วยเพลง Moon กลับไปร้องที่เวทีหลักด้วยตีมเป็นญี่ปุ่นก็เลยถือร่มญี่ปุ่นคนละคัน เพลงนี้ช่วงท้ายๆ หาอีจินไม่เจอ แบบมันร้องแล้วก็จะแบ่งกันไปยืนตรงนั้นหย่อมนึงตรงนี้หย่อมนึง ขนาดเอากล้องส่องยังหาอีจินไม่ค่อยเจอ เลยถามพี่จินแฟนว่า “พี่ค่ะจินอยู่ไหนอ่ะ” “โน่นนน อยู่ตรงบันได”  ห่านนนนนกิน...ไมกรูมองไม่เห็นมันวะ ก็รีบปรับโฟกัสส่องกล้องหามันทันทีเพราะจะจบเพลงแล้ว 55

พอจบเพลงก็เป็นเอบีซีมาร้องเพลงวานิลา ก็นะ..งั้นๆอ่ะ..(หัวเราะ)...จริงๆเวลาดูซันเดย์ชั้นกรี้ดพวกมันจะตายโดยชาเพาะฟูมิคิว..แต่งวดนี้ดันเลือกเพลงนี้มาเล่น กรูนั่งเลย5555...แต่พอคิสสึมายออกมานะ อร๊างงงงงงงงงง ส่องกล้องหาหมาเมี่ยงคิตายาม่าทันที จะบอกว่ามีเรื่องให้ฮาเกี่ยวกะคิสสึมาย ครือก็ส่องกล้องคิสสึมายตั้งแต่ต้นคอนอ่ะนะ ส่องหาคิตายาม่ากะฟูจิกาย่า...ฟูจิกาย่าเนี่ยะโอเคไม่มีปัญหาเห็นๆ ตัวเป็นๆ แต่อีฮิโระพีเนี่ยะสิ ครือคิดว่ามันหัวทอง ก็ส่องแต่คนหัวทอง สุดท้ายพอออกโซโล่มันก็จะใส่ชุดเป็นสีๆ คิตายาม่าเนี่ยะชุดสีแดง ก็ส่องไป เอ๊ะ หัวไม่ทองนี่ หัวดำเลยล่ะ แล้วกรูส่องใครมาตั้งแต่ต้นล่ะ...แหงะไปดูหัวและทรงผมของแต่ละคน...กรี๊ดดดดดดดดดด กรูส่องมิยาตะมาตลอดเลยยยยยยยยยยยยยยยย ห่านกิน เอาเวลากรูคืนมานะอีมิยาตะ(ร้องไห้) โฮกกกกกกก พลาดไปครึ่งคอนเลยอ่ะ ง่าวไม่มีใครเกินจริงๆกรูเนี่ยะ...เอาล่ะ ต่อๆ.คิสสึมายมาร้องเพลงฟลายเออร์บีท โห มันมากค่ะ ยิ่งตอนหมุนหัว คิสสึมายโซฮอตมากค่ะ แต่คนแถวๆนั้น ก็ไม่ค่อยช่อบเท่าไร นั่งกันซะส่วนมาก 555 พอจบเพลงนี้ ที่หน้าจอกลางก็ขึ้นวันที่คัตตุนเดบิว แล้วเพลงชาติคัตตุนก็ขึ้น “Realface” นั่นเอง แต่เพลงนี้สนุกมากกกกกกกกก แร็พตอนต้นเป็นคาซึยะที่รักเป็นคนร้อง

*I'll be back, b'cause I type at office ja*